Ćwiczenia logopedyczne z lusterkiem — jak je prowadzić w domu
Zwykłe lusterko to świetne narzędzie logopedyczne. Wyjaśniam, dlaczego dziecko musi widzieć swoją buzię, jak prowadzić ćwiczenia przed lustrem i czego unikać.
Lusterko to jedna z najprostszych pomocy, jakich używam w gabinecie — i jedna z najskuteczniejszych w domu. Dzięki niemu dziecko widzi własną buzię i może świadomie nią pokierować. Pokażę, jak prowadzić ćwiczenia z lusterkiem rozsądnie.
Dlaczego lusterko pomaga?
Mowa to ruch, którego dziecko zwykle nie widzi. Lusterko zamienia ten niewidoczny ruch w obraz — maluch widzi, gdzie jest język, czy wargi są domknięte, czy buzia układa się tak jak Twoja.
To tak zwane sprzężenie wzrokowe. Dziecko porównuje swoją buzię z wzorem i łatwiej koryguje ułożenie. Wiele ćwiczeń bez lusterka jest po prostu trudniejszych.
Jakie ćwiczenia robić przed lustrem?
Najlepiej sprawdza się gimnastyka buzi i języka, w której liczy się dokładne ułożenie.
- Unoszenie języka do górnych zębów i opuszczanie na dół.
- Oblizywanie warg dookoła, jak po zjedzeniu czegoś słodkiego.
- Układanie warg w „dzióbek” i szeroki „uśmiech”.
- Nadmuchiwanie i wciąganie policzków, „chomik” i „ryjek”.
Jak prowadzić takie ćwiczenia?
Usiądźcie razem przed lustrem, na poziomie wzroku dziecka. Najpierw pokaż ruch sama, potem zróbcie go wspólnie, na końcu niech dziecko spróbuje samo, kontrolując się w odbiciu.
Lusterko to tani sposób, by ćwiczenia stały się skuteczniejsze, bo dziecko widzi to, co robi. Jeśli chcesz wiedzieć, które ćwiczenia przed lustrem przydadzą się akurat Twojemu dziecku, jako logopeda w Gorzowie Wielkopolskim chętnie je dobiorę. Zadzwoń: +48 515 044 247. — Ewa Fyda, logopeda.
