Kappacyzm i gammacyzm — gdy dziecko zamienia k na t, a g na d

„Tot” zamiast „kot”, „dówa” zamiast „głowa” — to brzmi uroczo u maluszka, ale po pewnym wieku staje się sygnałem. Kappacyzm i gammacyzm to wady wymowy głosek tylnojęzykowych. Wyjaśnię, kiedy są normą, a kiedy warto działać.

Czym są kappacyzm i gammacyzm?

Kappacyzm to wadliwa wymowa głoski „k”, a gammacyzm głoski „g”. Najczęściej dziecko zamienia je na głoski przednie: „k” na „t”, a „g” na „d”. Stąd „tot” zamiast „kot” i „dęś” zamiast „gęś”.

Powód jest prosty: „k” i „g” powstają z tyłu jamy ustnej, gdy tylna część języka unosi się do podniebienia. Jeśli język nie cofa się prawidłowo, dziecko zastępuje te głoski łatwiejszymi, przednimi.

Kiedy to jeszcze norma?

U najmłodszych dzieci takie uproszczenia są naturalne. Niepokoić zaczyna dopiero ich utrzymywanie się u starszego przedszkolaka, gdy inne głoski są już opanowane.

• „k” zamieniane na „t”, na przykład „tubek” zamiast „kubek”.
• „g” zamieniane na „d”, na przykład „dra” zamiast „gra”.
• Czasem głoski „k” i „g” są pomijane całkowicie.
• U starszego przedszkolaka taki wzorzec wymaga już uwagi.

Jak wygląda pomoc?

W terapii uczymy język cofać się i unosić tylną część ku podniebieniu. Robimy to stopniowo, w zabawie, zaczynając od ćwiczeń przygotowujących, a potem wywołując głoskę w odpowiednim miejscu.

Kappacyzm i gammacyzm dobrze poddają się terapii, zwłaszcza gdy nie czekamy zbyt długo. Jeśli słyszysz takie zamiany u swojego dziecka, jako logopeda w Gorzowie Wielkopolskim sprawdzę, co się dzieje, i pokażę pierwsze ćwiczenia. Zadzwoń: +48 515 044 247. — Ewa Fyda, logopeda.